Posts tonen met het label Sonny Rollins. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Sonny Rollins. Alle posts tonen
donderdag 11 november 2010
Sonny Rollins winnaar van de Concertgebouw Jazz Award 2010
Bijna exact drie jaar nadat ik hem in het Concertgebouw zag kwam ik dit bericht tegen wat me erg blij maakte:
Sonny Rollins is de winnaar van de Concertgebouw Jazz Award 2010. Dat heeft het Concertgebouw in Amsterdam afgelopen vrijdag bekendgemaakt. De award, in het leven geroepen in 2002, is een oeuvreprijs voor een internationaal vermaarde jazzmusicus en wordt jaarlijks uitgereikt tijdens een optreden van de winnaar in de Grote Zaal van het Concertgebouw. De 80-jarige saxofonist Rollins zal de prijs op 24 november in ontvangst nemen uit handen van Concertgebouwdirecteur Simon Reinink.
Pianist, bandleider en generatiegenoot Miles Davis, met wie Rollins veel samenwerkte, noemde Rollins in de jaren zestig al een legende. Rollins maakte platen als Saxophone colossus en Tenor madness. Hij experimenteerde met R & B, funk en pop en werkte onder anderen samen met The Rolling Stones (Tattoo you)
De Concertgebouw Jazz Award ging eerder naar Toots Thielemans (2009), Herbie Hancock (2008), Wayne Shorter (2007), Eddie Palmieri (2006), Benny Golson (2005), Chick Corea (2004), Elvin Jones (2003) en George Coleman (2002). (ANP)
Méér dan terecht, die toekenning aan Sonny!!!
Hier een stukje van dat optreden uit 2007
Roel
Labels:
Concertgebouw Jazz Award,
jazz,
Sonny Rollins
woensdag 28 november 2007
Sonny LIVE
Zijn er nog tenorgiganten? Jazeker, een in ieder geval!
Maandagavond, Concertgebouw in Amsterdam, podium Noord. Niet de beste plaats, maar wel de beste die ik kon krijgen, al was ik er nog zo snel bij. Maar wat wil je, Sonny Rollins trad op. Het eerste nummer is nog vrij rustig, het geluid op die plek niet denderend, vooral de trombone, bas en gitaar blijven een beetje in een moeras steken en een van de bekkens van het drumstel hoor ik hardnekkig ergens rechtsboven me bij het grote orgel tikken. Maar de tenorsax komt goed door en daar gaat het natuurlijk om. Het tweede nummer gaat het tempo omhoog, keihard swingend, en dan barst het écht los met een lange solo van Sonny, eerst nog in de buurt van het thema, daarna steeds meer alle creatieve hoeken en gaten verkennend, wauw!! Daarna blijft het keihard swingen, tot het laatst nummer, een blues, mét zang van de oude meester, en een scheurende solo, waarbij hij steeds net tegen de toonsoort aanschuurt om, net als de spanning op z'n top is, weer "thuis" te komen. Na anderhalf uur is het voorbij. Van mij had hij nog uren door mogen gaan
(Concertgebouw, Amsterdam, 26 nov 2007
Sonny Rollins, tenorsaxofoon
Clifton Anderson, trombone
Bobby Broom, gitaar
Bob Cranshaw, bas
Kimati Dinizulu, percussie
Jerome Jennings, drums)
(RK)
Maandagavond, Concertgebouw in Amsterdam, podium Noord. Niet de beste plaats, maar wel de beste die ik kon krijgen, al was ik er nog zo snel bij. Maar wat wil je, Sonny Rollins trad op. Het eerste nummer is nog vrij rustig, het geluid op die plek niet denderend, vooral de trombone, bas en gitaar blijven een beetje in een moeras steken en een van de bekkens van het drumstel hoor ik hardnekkig ergens rechtsboven me bij het grote orgel tikken. Maar de tenorsax komt goed door en daar gaat het natuurlijk om. Het tweede nummer gaat het tempo omhoog, keihard swingend, en dan barst het écht los met een lange solo van Sonny, eerst nog in de buurt van het thema, daarna steeds meer alle creatieve hoeken en gaten verkennend, wauw!! Daarna blijft het keihard swingen, tot het laatst nummer, een blues, mét zang van de oude meester, en een scheurende solo, waarbij hij steeds net tegen de toonsoort aanschuurt om, net als de spanning op z'n top is, weer "thuis" te komen. Na anderhalf uur is het voorbij. Van mij had hij nog uren door mogen gaan
(Concertgebouw, Amsterdam, 26 nov 2007
Sonny Rollins, tenorsaxofoon
Clifton Anderson, trombone
Bobby Broom, gitaar
Bob Cranshaw, bas
Kimati Dinizulu, percussie
Jerome Jennings, drums)
(RK)
donderdag 6 september 2007
Oude meesters
In de wereld van de jazzmuziek komt het gelukkig nog voor (zoals ook in andere genres van de muziek overigens, maar dit nu even terzijde) dat goede musici maar doorgaan en blijven optreden. Tot op zeer hoge leeftijd. Neem nu Roy Haynes, een jazzdrummer die met zo'n beetje alle groten der aarde heeft samengespeeld. 82 jaar is hij nu en één brok power en energie. Ik zag hem zowel verleden jaar als het jaar ervoor op het North Sea Jazz Festival, de eerste keer met de groep Fountain of Youth waar onder andere Marcus Strickland in meespeelt, en een jaar later met het Branford Marsalis Trio. Of neem Yusef Lateef. Een jaar of 86 al en in maart van dit jaar was hij nog te zien in het Bimhuis. Hij is een van de weinigen die de hobo(!) gebruikt in de jazz. Luister naar het nummer Brother John, dit nummer valt ook te beluisteren op de cd Live at Pep's vol. 2. Door zijn interesse in de muziek uit Azië en het Midden-Oosten begon hij al in het begin van zijn carrière gebruik te maken van exotische instrumenten als de bamboe fluit, shanai, shofar, argol, sarewa. Hij speelde "wereldmuziek" voordat die naam bestond!
Een jonkie in dit rijtje ouden van dagen is een van de Heel Grote Namen in de jazz, namelijk Sonny Rollins. 9 september wordt hij 77 jaar. En 26 november treedt deze gigant op in het Concertgebouw in Amsterdam. Mis hem niet, als uw portemonnee het dragen kan! ...
Voor ietsje minder geld kunt u naar McCoy Tyner, 25 september in het Concertgebouw. (Als ook dat allemaal te duur is, elke maand liggen de nieuwe programma's van het Bimhuis weer klaar op onze muziekafdeling in het rek naast de jazzcd's! Leuke programmering en schappelijke prijzen) Maar als u het dichter bij huis wilt zoeken kunt u maandag 24 november ook in de Philharmonie terecht voor het Piet Noordijk kwintet & Rita Reys
(RK)
Een jonkie in dit rijtje ouden van dagen is een van de Heel Grote Namen in de jazz, namelijk Sonny Rollins. 9 september wordt hij 77 jaar. En 26 november treedt deze gigant op in het Concertgebouw in Amsterdam. Mis hem niet, als uw portemonnee het dragen kan! ...
Voor ietsje minder geld kunt u naar McCoy Tyner, 25 september in het Concertgebouw. (Als ook dat allemaal te duur is, elke maand liggen de nieuwe programma's van het Bimhuis weer klaar op onze muziekafdeling in het rek naast de jazzcd's! Leuke programmering en schappelijke prijzen) Maar als u het dichter bij huis wilt zoeken kunt u maandag 24 november ook in de Philharmonie terecht voor het Piet Noordijk kwintet & Rita Reys
(RK)
Abonneren op:
Posts (Atom)