De tweede serie van de televisie documentaire The Choir op BBC 2 is bijna afgelopen. Het programma is tot nu toe niet uitgezonden door de Nederlandse televisie en daarom zal ik proberen samen te vatten waar het over gaat.
De ster van het programma is in de eerste plaats koordirigent
Gareth Malone. Voor mijn gevoel legt hij zichzelf een bijna onmogelijke uitdaging op. Hij probeerde in de eerste series een koor van tieners op te richten van een middelbare school in een buitenwijk van Londen.
Northolt High School is een comprehensive school - een comprehensive school is vergelijkbaar met een VMBO in Nederland - waar muziek nauwelijks een rol speelt en klassieke muziek al helemaal niet bekend is. Binnen zes maanden vormde hij een koor van de leerlingen en bracht ze op een niveau dat goed genoeg was om mee te doen aan de
World Choir Games in China!.
In de tweede serie is Gareth Malone tijdelijk in dienst bij een jongens school in Leicester:
Lancaster School. Het niveau van deze school is vergelijkbaar met dat van Northolt maar in dit geval zijn de leerlingen allemaal jongens en de school is gespecialiseerd in sport, vooral voetbal en rugby is erg belangrijk. Samenzang werd in de jaren '70 afgeschaft op de Lancaster School. De meeste jongens vinden zingen iets voor meisjes, maar Malone laat zich niet uit het veld slaan.
Hij vormt een koor van 100 leerlingen en probeert ze klaar te stomen voor een optreden in het prestigieuse Royal Albert Hall. Bovendien vormt hij een koor van de leerkrachten van de school. Grappig genoeg is non-enthousiasme van de leerkrachten vergelijkbaar met dat van de leerlingen.
Natuurlijk haalt hij zowel de leerlingen als de leerkrachten uiteindelijk over te zingen.
Prachtige televisie! Maar is het niet "too good to be true", alleen een sprookje? Werkt dit project omdat iedereen graag op televisie wil optreden?
Wat is het realiteit-gehalte van een documentaire als deze? Mijn vrouw werkte tot voor een paar jaar in het onderwijs in een VMBO school en zei tegen mij dat zoiets zo onrealistisch is dat het alleen haalbaar is met genoeg televisiecamera's in de nabijheid en meer geld dan je ooit normaal gesproken zou kunnen verzamelen voor zo'n project.
Misschien heeft ze gelijk maar ik bekijk de serie heel anders.
Voor mij is het minder belangrijk om te weten dat het project van The Choir werkelijk realistisch is zonder de poespas van de televisie camera's . Ik vind het geweldig dat een musicus zoals Gareth Malone, een jonge koordirigent bij de London Symphony Orchestra muziek wil bijbrengen aan een groep vmbo jongeren . Het lukt hem zelfs om de jongeren te enthousiameren voor klassieke muziek. Misschien is de enthouisame van tijdelike aard. Dat is ook niet zo erg. Wordt alles na de series hetzelfde als ervoor? Ik denk het niet. Een ervaring als deze in een koor vergeet je niet zomaar. En inderdaad de serie heeft het leven van een aantal kinderen écht veranderd. Luister naar wat de jongens zelf zeggen voor en na het project.
Ik zie deze programma's als een enorme inspiratiebron voor muziekdocneten in het voorgezet onderwijs. Het is mogelijk om kinderen die nooit actief met muziek zijn geweest te laten zingen en dan samen in een koor. De noodzaak om muziek een belangrijke plaats te geven in het (voortgezette) onderwijs in Nederland is zelfs nijpender dan in Engeland.
Uw laatste kans om The Choir te zien is vrijdag 22 februari op BBC 2 om 22.00 uur - het laatste programma van de tweede serie.
